Των Αγίων Τατιανής, Πέτρου του Αβεσαλαμίτου, Μερτίου, Ευθασίας κ.ά.

Τω αυτώ μηνί ΙΒ’, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Τατιανής.

Της πάντα λαμπράς Τατιανής τη κάρα,
Λαμπρόν προεξένησε το ξίφος στέφος.

Τη δυοκαιδεκάτη Τατιανής αυχένα κέρσαν.

Αύτη ήτον από την παλαιάν Ρώμην, κατά τους χρόνους του βασιλέως Αλεξάνδρου, εν έτει σιη’ [218], θυγάτηρ μεν πατρός πλουσίου και περιφανούς, ο οποίος τρεις φοραίς έγινεν ύπατος. Διάκονος δε της Εκκλησίας κατά την τάξιν και το επάγγελμα. Αύτη λοιπόν διατί ωμολόγει τον Χριστόν, εφέρθη έμπροσθεν του βασιλέως, και εμβαίνουσα μέσα εις τον ναόν των ειδώλων ομού με τον βασιλέα, εκρήμνισεν εις την γην δια προσευχής της τα είδωλα. Όθεν δέρνουσιν ταύτην εις το πρόσωπον, και με σιδηρά αγκυνέλα σχίζουσι τα βλέφαρά της. Έπειτα κρεμώσι αυτήν και καταξεσχίζουσι το σώμα της. Είτα ξυρίζουσι την κεφαλήν της δια καταισχύνην. Μετά ταύτα ρίπτουσιν αυτήν εις την φωτίαν, και δίδουσιν εις τα θηρία δια να την φάγουν. Επειδή δε εφυλάχθη από αυτά αβλαβής με την χάριν του Θεού: τούτου χάριν απεκεφαλίσθη, και ούτως έλαβεν η αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Πέτρου του Αβεσαλαμίτου.

Απανθρακωθείς καρδίαν θείω πόθω,
Επ’ ανθράκων ήδιστα Πέτρος εκπνέει.

Ούτος ο Άγιος, με το να ήτον ανδρείος και δυνατός, τόσον κατά το σώμα, όσον και κατά την ψυχήν και κατά την πίστιν, ωμολόγησε παρρησία τον Χριστόν εις την νεότητα της ηλικίας του. Όθεν ο της Ελευθερουπόλεως άρχων, επειδή δεν εδυνήθη ούτε με κολακείας να μαλακώση την γνώμην του, ούτε με τους φοβερισμούς να τον φοβίση: τούτου χάριν έρριψεν αυτόν εις την πυρκαϊάν. Και εκεί έλαβε τον στέφανον του μαρτυρίου ο γενναίος της ευσεβείας αγωνιστής.

*

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Μερτίου.

Θεόν ποθών ύψιστον ισχυρόν μόνον,
Μαστίζεται Μέρτιος ισχυρώς άγαν.

Ούτος ο Άγιος ώντας στρατιώτης υποκάτω εις το στρατιωτικόν τάγμα το καλούμενον των Μαύρων, κατά τους χρόνους του Διοκλητιανού εν έτει σϞη’ [298], εδιαβάλθη εις αυτόν, ότι είναι Χριστιανός. Όθεν φερθείς έμπροσθεν του βασιλέως, ηναγκάσθη από αυτόν δια να προσφέρη θυσίαν εις τα είδωλα. Και επειδή δεν επείσθη, ευγάνουσιν από αυτόν την ζώνην, ήτις ήτον σημείον της στρατιωτικής αξίας του. Έπειτα δέρνουσιν αυτόν, και με ξυλίας καταξεσχίζουσι το σώμα του. Ο δε Άγιος με τόσην γενναιοκαρδίαν υπέμεινε την σκληράν βάσανον ταύτην, ώστε οπού ουδέ μικράν φωνήν εύγαλεν από το στόμα του. Όθεν εξεπλάγη ο τύραννος, και έκθαμβος έγινεν. Επειδή δε ο δαρμός εξαπλώθη εις πολύ ώρας διάστημα, εις τρόπον ότι δεν έμεινεν εις το σώμα του Μάρτυρος ουδέ ολιγώτατος τόπος, ή μέρος απλήγωτον: δια τούτο επρόσταξεν ο τύραννος να τον αφήσουν, και να τον ρίψουν εις την φυλακήν. Αφ’ ου δε επέρασαν οκτώ ημέραις, έτρεξεν ύλη πολλή από τας πληγάς του Αγίου, τόσον οπού εύγαινεν από αυτάς υπερβολική δυσωδία. Όθεν αποκαμών από τους πόνους ο του Χριστού αθλητής, παρέδωκε την τιμίαν ψυχήν του εις χείρας Θεού. Και ούτως έλαβε τον του μαρτυρίου άφθαρτον στέφανον.

*

Οι Άγιοι οκτώ Μάρτυρες οι από Νικαίας, ξίφει τελειούνται.

Θνήσκει χορός τις οκτάριθμος εκ ξίφους,
Αιώνος ευρείν ογδόου ζωήν θέλων.

*

Η Αγία Μάρτυς Ευθασία ξίφει τελειούται.

Αυτήν κεφαλήν εκ ξίφους Ευθασία,
Αυτώ Θεώ Σωτήρι κόσμου προσφέρει.

*

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών και Θαυματουργού Ηλιού (1).

Άλλος δέδεικται θαυματουργός Ηλίας,
Ο θαυματουργός ούτος όντως Ηλίας (2).

(1) Περί του Οσίου τούτου Ηλιού γράφεται εν τω Παραδείσω των Πατέρων ότι είπε τούτο το αξιομνημόνευτον απόφθεγμα· «Εγώ τρία πράγματα φοβούμαι. Όταν μέλλη η ψυχή μου εξελθείν από του σώματος. Και όταν μέλλω τω Θεώ απαντήσαι. Και όταν μέλλη η απόφασις εξελθείν κατ’ εμού».

(2) Περιττώς εδώ γράφεται παρά τοις Μηναίοις η μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Θεοδώρου του εν Ευχαΐτοις, ήτοι Θεοδώρου του Στρατηλάτου. Αύτη γαρ εορτάζεται κατά την ογδόην Φευρουαρίου. Ομοίως περιττώς γράφεται και η μνήμη της Οσίας Θεοδώρας της εν Αλεξανδρεία. Αύτη γαρ εορτάζεται κατά την ενδεκάτην του Σεπτεμβρίου. Ομοίως και η μνήμη Αλεξάνδρου, του Κωνσταντινουπόλεως δηλαδή. Τούτου γαρ η μνήμη τελείται κατά την τριακοστήν του Αυγούστου.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

(www.koinoniaorthodoxias.org)

About Author