Οι αναμνήσεις

Αχι και πόσο  θα ΄θελα  ο χρόνος να γιαγύρει

ν αντάμωνα παλιές φιλιές , π ‘κείνος έχει φθείρει

Ήθελα μονό μια στιγμή, ο χρόνος να γιαγύρει !!!

Να θυμηθούμε τα παλιά ,καλοκαιριού τα βράδια,

χαρές, τραγούδια φωναχτά, εκεί στο πανηγύρι…

εις το ξωκλήσι εκεί ψηλά, και τι πως ήτανε σκοτάδια .

Ν ακούσω ψάλτη τη φωνή, τη προσευχή της Μάνας 

παράκληση για τα παιδιά, κι ευχές  ως μιας ζητιάνας

Εκεί στ ανήλιαγα στενά,   δίχως το φώς Ηλίου .

μα η μορφή της Μάνας μου, έλαμπε ωσάν το φως οσίου

Ήθελα μονό μια στιγμή ,ο χρόνος να γιαγύρει

Παλιού καλού καιρού ,κουβέντες για να πούμε……

για την αγάπη τη παλιά, που ο χρόνος δεν τη φθείρει,

μα,…ο χρόνος δεν ακούει πλιό, καλιά να σιωπούμε!

Κι αν δεν Ακούει ,δε γροικά, η το παράπονό μου

Τσι αναμνήσεις μ’άφησε ,καρδιάς παυσίπονό μου!

«Ο Χρόνος κάνει τη φιλιά , ο χρόνος και τη παίρνει

Κι αφήνει τα σημάδια τση, κι όλο μ αυτά μας σέρνει

Ο Χρόνος φθείρει ομορφιές, τη νιότη ξεθωριάζει,,,!

μα την αγάπη της καρδιάς,  ποτέ δε τη πειράζει…

Μπορεί να φεύγει η ζωή, κι η ομορφιά να σβήνει

όμως γλυκά τα χνάρια της,  μεσ’τη καρδιά αφήνει.

Πάντοτε μέσα στη καρδιά λουλούδι και φυτρώνει,

Όμορφα άπου ριζοβολά καρπούς παντού απλώνει.

Μην απατάσαι μη ζητάς, ο χρόνος να γυαγύρει

αφου για όλα στη ζωή ,κρατά το……. θυμιατήρι

Οι αναμνήσεις μπήκανε, μάτσο στο ανθογυάλι

κι ως σαν την άμμο απλώσανε, στου νου το ακρογυάλι .

Τι κι αν αυτές απλώσανε σαν άμμο στ ακρογυάλι 

αφού τα χρόνια δεν γυρνούν ,και φύγανε τα κάλλη.

About Author