“Δύο χρόνια δεν μιλούσαν… γνωρίζουν ότι και οι τρεις μηχανές ήταν ηλεκτροκίνητες;”

Ο κ. Βασίλης Κοκοτσάκης τεχνικός εμπειρογνώμονας των θυμάτων των Τεμπών, σε νέα ανάρτηση του ενημερώνει:

Παρά τις ακατάπαυστες αναρτήσεις του ,ο κύριος Καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων με την εμμονή στα έλαια σιλικόνης (εσχάτως το μάτι μου πήρε και νέο σενάριο με υδρογόνο) ως αιτία της πυρόσφαιρας από ανάφλεξη τους από ηλεκτρικό τόξο , που ζητάει εδώ και τώρα επιστημονικό συνέδριο, αλλά που δύο χρόνια ξέχασε να ζητήσει το απλό, όλοι οι επιστημονικοί φορείς της χώρας να πέσουν πάνω στη υπόθεση των Τεμπών από την πρώτη στιγμή ανά ειδικότητα και φορέα ώστε να μην αλλοιωθούν και χαθούν στοιχεία και ενιαία να βγάλουν κοινά πορίσματα, συνεχίζει ακάθεκτος.

Τι κι αν που ακαριαία με την σύγκρουση το ρεύμα κόπηκε, όπως λένε τα επίσημα πορίσματα. Ε, παρόλα αυτά , δημόσια με χαρτί και μολύβι να κάνει υπολογισμούς και να μας πει πόση ποσότητα ελαίων σιλικόνης μετείχε στη πυρόσφαιρα , αυτό δεν το είδαμε ακόμη, πεισματικά το αποφεύγει , εν αντιθέσει με όσους μιλούν για υδρογονάνθρακες και με τεχνικές εκθέσεις έχουν δώσει τους υπολογισμούς τους προς δημόσια και επιστημονική κρίση. Υπενθυμίζουμε για όσους το λησμονούν, πως και οι τρεις μηχανές ήταν ηλεκτροκίνητες.

Το έλαιο σιλικόνης δε μπορεί να δημιουργήσει την πυρόσφαιρα που είδαμε στα video υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες. Ακούμε για βολταϊκά ηλεκτρικά τόξα , αλλά τονίζω οτι δεν είχαμε καμία αλλοίωση μετάλλου (ροή, πλην ενός σημείου σε μέταλλο αλουμινίου, αλλά και σε φωτογραφίες , τα καλώδια είναι άθικτα, δείτε και τις φωτογραφίες του μετασχηματιστή σε προηγούμενη ανάρτηση όπου απλά φαίνεται μια “μαυρίλα στην οπή όπου είχαμε εκροή ελαίων σιλικόνης”.).

Το έλαιο σιλικόνης έχει σχεδιαστεί και παραχθεί ώστε να μη δημιουργεί τέτοια φαινόμενα. Αν υπήρχε περίπτωση τέτοιων φαινομένων οι κατασκευαστές θα έπρεπε να έχουν διακόψει την κυκλοφορία όλων των ηλεκτρομηχανών σε Ελλάδα, Ευρώπη και παγκόσμια. Τονίζω εδώ οτι στα πειράματα των ελαίων σιλικόνης στα οποία ήταν παρών ο χημικός μηχανικός συγγενών θυμάτων , ο κ. Μάρκος Χρυσός, στο Γενικό Χημείο του Κράτους δεν παρευρέθησαν εκπρόσωποι της εταιρείας Siemens (διαπίστωσαν οτι δεν είχε νόημα καθώς ήξεραν το αναμενόμενα αποτέλεσμα;;;).

Τα πειράματα αυτά απέδειξαν οτι τα έλαια σιλικόνης δεν είχαν καμία συμμετοχή στην πυρόσφαιρα. Τα πειράματα αυτά έγιναν για λογαριασμό του υπό σύνταξη πορίσματος του καθηγητή στο ΕΜΠ κ. Καρώνη, ο οποίος επίσης δεν εμφανίστηκε κατά την διεξαγωγή τους.

Επειδή έχουμε πολυ-ασχοληθεί με την πυρόσφαιρα, ξεχνάμε όλοι ότι υπήρχε «λιμνάζουσα» φωτιά με αναζωπυρώσεις, η οποία έκαιγε για 29 λεπτά κι ήταν αυτή που έκαψε πάνω από 20 ανθρώπους οι οποίοι είχαν επιβιώσει της συγκρούσεως (έκθεση του Β. Κοκοτσάκη αποδεικνύει οτι 27 ή 28 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί). Το έλαιο σιλικόνης το μεγάλο τμήμα του το μάζευαν “άκαυτο” με στουπιά, κουβάδες κι οτιδήποτε άλλο μετά το δυστύχημα κι υπάρχει κι εσωτερικό έγραφο της Hellenic Train σχετικά με αυτή τη διαδικασία. Το έλαιο σιλικόνης δεν είναι άφλεκτο. Είναι δύσφλεκτο. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι η ύπαρξη (χιλιοστά του δευτερολέπτου ή η μη ύπαρξη βολταϊκού ηλεκτρικού τόξου) σε καμία των περιπτώσεων δε μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες δημιουργίας πυρόσφαιρας στο έλαιο σιλικόνης. Άλλωστε με την αποσύνδεση του παντογράφου θα είχαμε σε ελάχιστα χιλιοστά του δευτερολέπτου διακοπή του ηλεκτρικού κυκλώματος. Τονίζω επίσης ότι ακόμη και μερική καύση του ελαίου σιλικόνης δε μπορεί να μετασχηματίσει τα στοιχεία του σε υδρογονάνθρακες οι οποίοι βρέθηκαν στο πεδίο (ξυλόλιο, τολουόλιο, κλπ) Εν ολίγοις : Όσοι υποστηρίζουν το έλαιο σιλικόνης, μας λένε ότι δεν υπήρχε φορτίο με υδρογονάνθρακες αλλά δε μπορούν να το ακυρώσουν με τέτοια δεδομένα . Όσοι υποστηρίζουν (με αποδείξεις) φορτίο υδρογονανθράκων έχουν σε γραπτές τεχνικές τους εκθέσεις σωρεία στοιχείων : Δεματικά, παλέτες, δίχτυ cargo, καπάκια δεξαμενών πλαστικών, καταγραφή των υδρογονανθράκων στις αναλύσεις του Γ.Χ.Κ. ,μελέτες με υπολογισμό πυρόσφαιρας και τόσα άλλα…. ενυπόγραφα κατατεθειμένα .

Νομίζω ότι η δική μου η γνώμη είναι δευτερεύουσας σημασίας γιατί δεν είμαι ούτε φυσικός, ούτε χημικός, αλλά για το σενάριο περί ελαίων σιλικόνης που παρουσίασε στη μελέτη του – τεχνική έκθεση, ο κ. Αχιλλέας Μιχόπουλος έδειξε αρκετά καλά για να αποδομήσει τις θεωρίες του καθηγητή στην Ευελπίδων, τι συμβαίνει στη πραγματικότητα. Αυτά προς το παρόν, γιατί ο κατά δήλωση του πολλάκις σε αναρτήσεις του ” εθνικός εκρηξιολόγος” σύντομα μπορεί να βγάλει κάτι άλλο . Σε μια προσομοίωση στο You Tube που είναι ελλιπής γιατί δεν έχει κλίμακα για θερμοκρασίες, αλλά δημιούργησε τυρβώδη ροή, ο κ. Μαραγκός, έγραψε στα σχόλια, ότι εκτός των οπών ακροφυσίου στις οποίες αναφέρεται ο Αχιλλέας Μιχόπουλος πολύ σωστά, χρησιμοποιήθηκε μηχανική ενέργεια περίπου 5 λεπτά ή και περισσότερο με κομπρεσέρ αέρος και θερμότητα για να φέρει το έλαιο σιλικόνης εκεί που πρέπει από πλευράς θερμοκρασίας. Βέβαια το οξείδιο του πυριτίου στο πεδίο των Τεμπών που απουσιάζει είναι η μεγαλύτερη αρνητική απάντηση, για τους θιασώτες των ελαίων σιλικόνης. Σε μια από τις τελευταίες αναρτήσεις του ωστόσο ο κ. καθηγητής στην Ευελπίδων, έκανε αναφορά και στο υδρογόνο. Μόνο που ξέχασε να πει πως αν αυτό είχε προλάβει να διατηρηθεί σε εκρηκτική συγκέντρωση θα έκανε μπουμ, αλλά μπουμ δεν ακούστηκε. Το αέριο μείγμα είναι κροτούν αέριο . Επίσης τα έλαια σιλικόνης δεν ήταν παλαιομένα για να προκαλέσουν αυτά που ο καθηγητής στη ΣΣΕ υποστηρίζει. Δεν αρκεί να λες είμαι φυσικός έχω ντοκτορά, είμαι καθηγητής στη ΣΣΕ και διδάσκω εκρήξεις επί έτη. Αυτά δεν αποδεικνύουν πως ότι λες είναι σωστό. Πρέπει να μπορείς να το υποστηρίξεις με θεωρία , βιβλιογραφικές αναφορές και μαθηματικούς υπολογισμούς απόδειξη, είτε πείραμα και προσομοίωση ,ειδικά όταν μιλάμε για καταστάσεις που είναι σπάνιο να συμβούν ,τουλάχιστον στα Ελληνικά πλαίσια. Άρα, όπως είπε ο κ. Μιχόπουλος, με 10.000 ακροφύσια με διάμετρο 0.5 mm και συμπίεση ώστε να υπάρξει εξαναγκασμός ροής δια μέσου των ακροφυσίων, ενδεχομένως να είχε δημιουργηθεί νέφος από έλαια σιλικόνης . Εναλλακτικά, αν υπήρχαν διπλά ακροφύσια με μέσο διασποράς (dispersion medium, αέρας υπό πίεση) πάλι θα μπορούσε.

Υπήρξαν τέτοιες διατάξεις και καταστάσεις στη τραγωδία των Τεμπών, κατηγορηματικά ΟΧΙ.

Και εδώ δύο αναφορές τεχνικών εκθέσεων που παρουσιάστηκαν από την δουλειά του κ. Αχ. Μιχόπουλου και του κ. Νίκου Κάρναβου χημικοί μηχανικοί με κρίσιμη γνώση στο πεδίο κορυφαίων πετροχημικών βιομηχανιών που διαθέτουν κορυφαία εργαστήρια αναλύσεων αυτής της υφής, αρξάμενος από αυτή του κ. Κάρναβου:

” Πόσο βάσιμο είναι το σενάριο της ανάφλεξης των ελαίων σιλικόνης;

Το STO-50 Silicone Transformer Oil (το λάδι στους μετασχηματιστές του τρένου) είναι ένα 100% Polydimethylsiloxane (PDMS) silicone oil. Είναι ειδικά σχεδιασμένο για χρήση ως διηλεκτρικό ρευστό και διηλεκτρικό ψυκτικό μέσο σε μετασχηματιστές υψηλής τάσης. Το STO-50 χαρακτηρίζεται από υψηλή διηλεκτρική αντοχή, υψηλό σημείο ανάφλεξης, ευρύ φάσμα θερμοκρασιών λειτουργίας, χαμηλή τάση ατμών, καλές τιμές θερμοχωρητικότητας, χαμηλό σημείο ροής, χαμηλή μεταβολή του ιξώδους σε εξαιρετικά υψηλές και χαμηλές θερμοκρασίες και αδράνεια σε σχεδόν όλα τα υποστρώματα. Επιπλέον, περιέχει λιγότερο από 50 ppm περιεκτικότητα σε νερό για να εξασφαλίσει τον υψηλότερο βαθμό διηλεκτρικής αντοχής και σταθερότητας.

Η θεωρία του βραχυκυκλώματος, διάσπασης του ελαίου και έκρηξης στους μετασχηματιστές αμφισβητείται έντονα. Συγκεκριμένα:

-Άμεση διακοπή ρεύματος (T=0): Η παροχή ρεύματος διακόπτεται άμεσα τη στιγμή της πρώτης πρόσκρουσης, γεγονός που δεν επιτρέπει τη δημιουργία παρατεταμένου βραχυκυκλώματος.

-Έλλειψη παραμόρφωσης από υπερπίεση: Τα δοχεία των μετασχηματιστών δεν παρουσιάζουν παραμορφώσεις που θα μπορούσαν να αποδοθούν σε έκρηξη, αλλά μόνο σε μηχανική σύγκρουση.

-Σχισμή από εμβολισμό: Η σχισμή μέσω της οποίας διαρρέει το λάδι φαίνεται να είναι αποτέλεσμα μηχανικού εμβολισμού και όχι έκρηξης. Υπάρχει εμφανές ίχνος από το στοιχείο που προκάλεσε τη ρωγμή.

-Μικρή ποσότητα διαρροής ελαίου: Η ποσότητα ελαίου που διαρρέει από την οπή σε 10 δευτερόλεπτα υπολογίζεται σε 110-195 κιλά, μια εξαιρετικά μικρή ποσότητα που δεν θα μπορούσε να προκαλέσει ένα τόσο μεγάλο fireball.

-Απουσία ιχνών έντονης φωτιάς: Δεν υπάρχουν ενδείξεις έκθεσης των μηχανών σε έντονη φωτιά, όπως καμένα καλώδια, εύκαμπτοι σωλήνες ή αλλοιώσεις στη βαφή.

-Χρονική καθυστέρηση του fireball: Το fireball εμφανίζεται μετά από 0.54 δευτερόλεπτα, κάτι που δεν συνάδει με μια άμεση έκρηξη.

Συνολικά, τα στοιχεία υποστηρίζουν ότι τα περιστατικά στους μετασχηματιστές οφείλονται σε μηχανικές προσκρούσεις και όχι σε θερμικά ή ηλεκτρικά φαινόμενα. Η θεωρία της έκρηξης λόγω βραχυκυκλώματος και διάσπασης του ελαίου δεν φαίνεται να ευσταθεί με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν.

Κατά την καύση ελαίου σιλικόνης, τα προϊόντα που παράγονται περιλαμβάνουν:

Διοξείδιο του πυριτίου (SiO₂): Αυτό είναι το κύριο στερεό προϊόν καύσης και εμφανίζεται ως λευκή σκόνη ή καπνιά πυριτίας.

Αέρια: Κατά τη διαδικασία της καύσης, απελευθερώνονται διάφορα αέρια, όπως το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) και το μονοξείδιο του άνθρακα (CO), καθώς και υδρατμοί.

Με βάση τα παραπάνω, εκτιμάται ότι από την καύση 3 τόνων ελαίου σιλικόνης PDMS, θα παραχθούν περίπου 2430 kg διοξειδίου του πυριτίου (SiO₂) ως στερεό υπόλειμμα. Θα έπρεπε δηλαδή να βρούμε στη περιοχή γύρω από τις μηχανές αυτή την ποσότητα της άσπρης σκόνης (άμμου). (Αν κάηκε όλο το έλαιο σιλικόνης θα έπρεπε να υπάρχει αυτή η σκόνη. Ή έστω μια σημαντική ποσότητα. )

***Η παρακάτω εικόνα δίνει μια πειραματική διάταξη καύσης ελαίου σιλικόνης. Μια διαδικασία ανάφλεξης και καύσης διαρκεί περίπου 5 λεπτά, επειδή η μεταλλική πλάκα πρέπει πρώτα να θερμανθεί. Όταν η πλάκα είναι θερμή, ρίχνουμε 1 έως 3 σταγόνες σιλικόνης στη μέση της από πάνω. Και το αποτέλεσμα μετά από 5 έως 20 δευτερόλεπτα είναι αυτό που βλέπουμε, μια άσπρη στάχτη.

Η παρουσία ελαίων σιλικόνης σε όλα τα δείγματα του ΓΧΚ που ελήφθησαν 29 μέρες μετά το δυστύχημα δείχνει ότι μια σημαντική ποσότητα χύθηκε στο έδαφος και κάλυψε όλες τις επιφάνειες (έδαφος, επιφάνεια τρένων, αντικείμενα).

Ανάλογα με το πάχος της στρώσης του ελαίου σιλικόνης, η επιφάνεια που θα καλυφθεί είναι:

-3090 m² για πάχος 1 mm.

-1545 m² για πάχος 2 mm.

-618 m² για πάχος 5 mm.

Αυτοί οι υπολογισμοί δείχνουν πόσο μεγάλη επιφάνεια μπορεί να καλυφθεί από 3 τόνους ελαίου σιλικόνης ανάλογα με το επιθυμητό πάχος της στρώσης.

Διευκρινίζουμε ότι αυτοί οι υπολογισμοί αφορούν μια ενιαία επιφάνεια. Όμως στην πραγματικότητα στο πεδίο είχαμε τις επιφάνειες των βαγονιών των τρένων, των διαφόρων εξαρτημάτων, το έδαφος που καλύφθηκαν με το έλαιο σιλικόνης, όπως και κάποια κοιλώματα (λακκούβες) που βρέθηκαν με λίμνες ελαίου που απομακρύνθηκαν αργότερα.

Νικόλαος Κάρναβος “

Και εδώ επισυναπτόμενες οι παρατηρήσεις επί του ίδιου θέματος από την Τεχνική Έκθεση του κ. Αχιλλέας Μιχόπουλου :https://jmp.sh/YSKdSSo3, https://jmp.sh/CjwOrTJj

***Η φωτό που παραπέμπει στο κείμενο του ο κ. Κάρναβος :

About Author