Δήλωση προέδρου Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου

Σήμερα δηλώνουμε παρόν,όχι για να παρακαλέσουμε, αλλά για να διεκδικήσουμε,  να φωνάξουμε, να απαιτήσουμε αυτά που μας ανήκουν και μας τα πήραν!

Ο 13ος και ο 14ος μισθός δεν ήταν ποτέ “δώρο”. Ήταν μέρος του εισοδήματός μας, κερδισμένο με ιδρώτα, με βάρδιες, με εφημερίες, με αρρώστιες. Μας τους αφαίρεσαν βάναυσα με τις πολιτικές των μνημονίων, με τις υπογραφές της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Και τώρα τολμάνε να μας λένε ότι «δεν αντέχει ο προϋπολογισμός»!

Μα ο προϋπολογισμός έχει 11,4 δισεκατομμύρια πλεόνασμα! Πληρωμένα από εμάς, από τη φοροληστεία που μας έχουν επιβάλει. Και ενώ εμείς δεν μπορούμε να πάρουμε ψωμί και γάλα χωρίς να κοιτάξουμε δύο φορές την τιμή, αυτοί δίνουν 8,5 δις επιδοτήσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους και συμμετέχουν με 27 δις στο πρόγραμμα REARM EUROPE για πολεμικούς εξοπλισμούς!

Μας λένε ότι κινδυνεύει η σταθερότητα της χώρας αν δοθεί ο 13ος και ο 14ος μισθός. Ποια σταθερότητα;

• Αυτή που βασίζεται στα ράφια των σούπερ μάρκετ που γεμίζουν μόνο με υπολογισμούς και θυσίες από τους φτωχούς;

• Αυτή που κρατά τις δημόσιες μονάδες υγείας μισοδιαλυμένες, με προσωπικό εξαντλημένο και απλήρωτο για νυχτερινά και αργίες;

Το 2024 το ΑΕΠ έφτασε τα 237,6 δις. Τα κέρδη των εισηγμένων εταιρειών ξεπέρασαν τα 10,5 δις. Και όμως, το 95% των φόρων θα το πληρώσουμε πάλι εμείς – οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι.

Φτάνει πια! Δεν ανεχόμαστε άλλο να πληρώνουμε με αίμα την κερδοφορία των μεγάλων. Δεν ανεχόμαστε άλλο να μας ζητούν θυσίες ενώ εκείνοι μετρούν τα μερίσματα και τις φοροαπαλλαγές τους.

Σήμερα, εδώ, υψώνουμε φωνή αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης.

Απαιτούμε:

• Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης.

• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.

• Επέκταση του ανθυγιεινού επιδόματος σε όλους τους εργαζόμενους στις δημόσιες δομές υγείας και πρόνοιας.

• Κατάργηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης, του ΕΝΦΙΑ για τις λαϊκές κατοικίες και του ΦΠΑ και ΕΦΚ σε βασικά είδη, καύσιμα και ρεύμα.

Δεν ζητάμε ελεημοσύνη. Ζητάμε το δίκιο μας. Ζητάμε να δουλεύουμε και να ζούμε με αξιοπρέπεια. Δεν ανεχόμαστε άλλο η χώρα να είναι παράδεισος για τα μεγάλα πορτοφόλια και κόλαση για τους πολλούς.

Ο αγώνας μας δεν σταματά στα δικαστήρια.

Δεν τελειώνει σε μια στάση εργασίας.

Θα συνεχίσουμε μαχητικά, οργανωμένα, ταξικά, μέχρι η φωνή μας να ακουστεί εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Γιατί οι εργαζόμενοι δεν σκύβουμε το κεφάλι!

Ενώνουμε τη φωνή μας με κάθε τίμιο εργαζόμενο και διεκδικούμε το αυτονόητο:

Ζωή με δικαιώματα. Ζωή με αξιοπρέπεια. Ζωή για εμάς και τα παιδιά μας.

Flitzanis G. Dimitrios

Computer Engineering & Informatics

MSc in “Computer Science”
Heraklion Crete, Greece

About Author