ΑΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΦΛΕΜΕΤΑΚΗ
Κάθε γυναίκα, όπου Γης, σα θα γενεί μητέρα
Άρωμα μάνας αποκτά εκείνη την ημέρα
Το πρώτο κλάμα της ζωής απ’το μικρό αγγελούδι
Της μάνας άρωμα ζητά σαν άνοιξης λουλούδι
Η μάνα σαν εγγένησε τα μάτια της δακρύσαν
Άρωμα μάνας ήταν τα δάκρυα που γεμίσαν
Το άρωμα που έλαβε ειν’δυνατά φιαγμένο
Από Θεού το έλαβε που είναι απεσταλμένο
Και τα συστατικά που έβαλε <<Στοργή, Αγάπη, Αλήθεια
Αυτοθυσία και Χαρά και πάντοτε βοήθεια>>
Δεν έχει μόνο άρωμα η γυναικεία φύση
Άρωμα μάνας έχομε και εις τα ζώα ίση
Βελάσματα ακούγονται στα όρη στις λειβάδες
Είναι της μάνας άρωμα από πολλές μανάδες
Εις τα λειβάδεια τα βουνά βελάσματα ακούμε
Είναι μανάδων τ’άρωμα παιδιά τους που ζητούνε
Μάνα παιχνίδια εκδίκησης αν στο παιδί της κάνει
Άρωμα μάνα του Θεού την ίδια ώρα χάνει
About Author
