7 Οκτωβρίου 2022

mpaladoros.com

Αθλητικά και Κοινωνικοπολιτικά Νέα

Των Αγίων Μαρτύρων Τροφίμου, Σαββατίου και Δορυμέδοντος

Τω αυτώ μηνί ΙΘ’, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Τροφίμου, Σαββατίου και Δορυμέδοντος.

Εις τον Τρόφιμον και Δορυμέδοντα.

Πνέοντες εν Τρόφιμε και Δορυμέδον,
Εν εκ ξίφους δέχεσθε και βίου τέλος.

Εις τον Σαββάτιον.

Ξεσθείς σιδήροις Σαββάτιος οξέσιν,
Εις σαββατισμόν θείον ως μάρτυς φθάνει.

Εννεακαιδεκάτη Τρόφιμον τάμον ηδέ συνάθλους.

Κατά τους χρόνους Πρόβου του βασιλέως, και Αττικού βικαρίου διαδόχου, ήτοι τοποτηρητού της Αντιοχείας, εν έτει σοη’ [278], τότε ήλθον από ξένον τόπον εις την Αντιόχειαν οι Άγιοι ούτοι, ο Τρόφιμος και ο Σαββάτιος. Και επειδή είδον όλους τους πολίτας αυτής τεταραγμένους και έξω φρενών όντας, δια την εορτήν των γενεθλίων του εν τη Δάφνη της Αντιοχείας ευρισκομένου ψευδωνύμου Απόλλωνος, τούτου χάριν ελυπήθησαν κατά ψυχήν. Όθεν φωνάξαντες εις τον Θεόν με αναστεναγμούς καρδίας δια την σωτηρίαν της πόλεως, εφανερώθησαν, ότι είναι Χριστιανοί. Δια τούτο παρεστάθησαν εις τον βικάριον. Και πρώτον μεν ερωτάται ο Άγιος Τρόφιμος. Όστις παρευθύς ωμολόγησε παρρησία την εις Χριστόν πίστιν και ευσέβειαν. Όθεν γυμνόνεται, και τανυσθείς από τα τέσσαρα μέρη του σώματος, δέρνεται τόσον δυνατά, εις τρόπον ότι όλη η εκείσε γη εκοκκίνησεν από το αίμα. Έπειτα κρεμασθείς, ξέεται εις τας πλευράς. Και φυλακωθείς, τανύζεται εις τας τέσσαρας τρύπας του βασανιστικού και τιμωρητικού ξύλου.

Μετά τούτον παραστέκεται τω βικαρίω και ο Σαββάτιος. Και επειδή και αυτός παρρησία ωμολόγησε τον Χριστόν, δια τούτο κτυπάται εις τα μάγουλα, και καταξαίνεται εις τας πλευράς με σιδηρά ονύχια. Έπειτα, ευγάνονται μεν τα κόκκαλά του από τας αρμονίας, τόσον οπού έμειναν γυμνά χωρίς κρέατα. Η δε κοιλία και τα σπλάγχνα του κατεπληγώθησαν. Αφ’ ου δε εκατεβάσθη από το ξύλον ο τρισμακάριστος, μετά ολίγον παρέδωκε το πνεύμα του εις χείρας Θεού, και έλαβε τον στέφανον της αθλήσεως.

Ο δε Τρόφιμος επέμφθη εις τα Σύνναδα, τα οποία ήτον πρώτον πόλις εν Φρυγία ευρισκομένη, προς Περίννιον τον ηγεμόνα της Φρυγίας Σαλουταρίας, φορών υποδήματα, καρφωμένα με σιδηρά και οξέα καρφία. Παρασταθείς δε εις αυτόν, ανδρειότερα ομολογεί την εις Χριστόν πίστιν. Όθεν τανυσθείς εκ δευτέρου από τα τέσσαρα μέρη του σώματος, δέρνεται πλέον σκληρότερα με λωρία βοδίου. Και δεθείς εις ξύλον, καταξαίνεται ανελεημόνως εις πολλάς ώρας. Και έπειτα καταρραντίζεται εις τας πληγάς με οξύδι και άλας. Και κατακαίεται εις τας πλευράς με αναμμένας λαμπάδας. Και αφ’ ου κατεφαγώθησαν αι σάρκες του, έρριψαν αυτόν εις την φυλακήν, και σφαλίζουσι τους πόδας του εις το τιμωρητικόν ξύλον.

Τότε δε και ο Δορυμέδων, όστις ήτον πρώτος των άλλων βουλευτών, εμβάς εις την φυλακήν, επιμελείτο τον μάρτυρα. Επειδή δε έλειψε, και δεν επήγε να θυσιάση εις τα είδωλα μαζί με τον ηγεμόνα, ερωτήθη περί τούτου, και ωμολόγησε παρρησία την εις Χριστόν πίστιν. Όθεν βάλλεται εις την φυλακήν. Την δε ερχομένην ημέραν επειδή ήλεγξε τον τύραννον, δια τούτο εκάρφωσαν τας πλευράς του με σιδηρά σουβλία. Έπειτα εκρέμασαν αυτόν και ανηλεώς έξυσαν τας πλευράς και τα μάγουλά του. Είτα εξερρίζωσαν τα οδόντιά του. Τα δε μαλλία και γένειά του σκληρότατα εκαταμάδησαν. Και έτζι άπλωσαν αυτόν επάνω εις την φωτίαν.

Μετά ταύτα φέρεται πάλιν ο Άγιος Τρόφιμος εις το βήμα, και δείχνει περισσοτέραν παρρησίαν από το πρώτον. Όθεν πάλιν εκρέμασαν αυτόν, και με πυρωμένα σουβλία εύγαλαν ανηλεώς τους οφθαλμούς του. Και έτζι πάλιν τον έρριψαν εις την φυλακήν. Έπειτα φέρονται εις το βήμα και οι δύω ομού, ο Τρόφιμος και ο Δορυμέδων, και δίδονται τροφή εις μίαν αρκούδαν αγρίαν ομού και πεινώσαν. Και επειδή εφυλάχθησαν αβλαβείς, δίδονται εις τροφήν μιας παρδάλεως. Και μετά ταύτα δίδονται εις τροφήν ενός λέοντος. Ο οποίος επειδή και επαρακινείτο από τον λεοντοκόμον δια να κατασπαράξη τους Αγίους, δια τούτο ώρμησε κατ’ εκείνου, και ευθύς αυτόν κατεσπάραξεν. Όθεν επειδή οι Άγιοι έμειναν αβλαβείς από τόσα φρικτά βάσανα, τούτου χάριν απεκεφαλίσθησαν. Και έτζι ετελείωσαν τον τοσούτον αγώνα του μαρτυρίου των (1).

(1) Σημείωσαι, ότι περιττώς γράφεται εδώ παρά τοις Μηναίοις και τω Συναξαριστή, η μνήμη και το Συναξάριον της Αγίας Οσιομάρτυρος Σωσάννης, της μετονομασθείσης Ιωάννης. Αύτη γαρ γράφεται κατά την δεκάτην πέμπτην του Δεκεμβρίου, όπου και το Συναξάριον αυτής πληρέστερον γράφεται. Και τούτο σημείωσαι, ότι το Μαρτύριον του Αγίου Τροφίμου και των συν αυτώ, συνέγραψεν ο Μεταφραστής, ου η αρχή· «Πρόβου του δυσσεβούς το βασίλειον». (Σώζεται εν τη Μεγίστη Λαύρα, εν τη των Ιβήρων Μονή και εν άλλαις.)

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

(www.koinoniaorthodoxias.org)

Μοιραστείτε το:
error: Το περιεχόμενο του ιστοχώρου μας προστατεύεται!