Των Αγίων Ελισσαίου του Προφήτου, Μεθοδίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Κυρίλλου Επισκόπου Γορτύνης, Ιουλίττης, Νήφωνος
Τω αυτώ μηνί ΙΔ’, μνήμη του Αγίου ενδόξου Προφήτου Ελισσαίου.
Ηλίαν ίπποι, τον δε διπλούν Ηλίαν,
Εις Ουρανούς ανήγον ως ίπποι νόες.
Πότμον Ελισσαίος δεκάτη λάχεν ηδέ τετάρτη.
Ούτος ήτον υιός Σαφάτ από Αελμούθ, εκ της γης του Πατριάρχου Ρουβίμ. Ηκολούθησε δε εις τον Προφήτην τούτον ένα τεράστιον. Διατί, όταν αυτός εγεννήθη εις τα Γάλγαλα, η χρυσή δάμαλις η εκεί προσκυνουμένη, εβόησε με τόσον μεγάλην βοήν, ώστε οπού ηκούσθη εις την Ιερουσαλήμ. Ο δε Αρχιερεύς θεωρήσας εις τας δύω πέτρας τας εν τω στήθει αυτού κρεμασμένας, από τας οποίας, η μία ωνομάζετο, Δήλωσις, και η άλλη, Αλήθεια, ταύτας λέγω θεωρήσας, είπε τον λόγον τούτον. Σήμερον εγεννήθη Προφήτης εις την Ιερουσαλήμ, ο οποίος θέλει κρημνίσει τα γλυπτά, και θέλει συντρίψει τα χωνευτά είδωλα. Όταν δε ο Προφήτης ούτος Ελισσαίος έφθασεν εις ηλικίαν, και εχρίσθη Προφήτης υπό του Ηλιού, από τότε και ύστερον, πολλά θαυμάσια εποίησεν ο Θεός δια μέσου αυτού. Όταν δε απέθανεν, ενταφιάσθη εις την Σεβαστούπολιν την εν Σαμαρεία ευρισκομένην. Ούτος ο Προφήτης επροφήτευσε περί της Χριστού παρουσίας, και τα νερά της Ιεριχώ, τα οποία έκαμναν ατέκνους, τόσον τους ανθρώπους, όσον και τα ζώα οπού τα έπιναν, ταύτα, λέγω, τα νερά ιάτρευσεν ούτος, ρίψας αλάτι εις αυτά και ειπών· «Τάδε λέγει Κύριος, ιατρεύω τα νερά ταύτα». Ούτος ανέστησε και δύω νεκρούς, ένα, ζωντανός ων, ήτοι τον υιόν της Σωμανίτιδος, και άλλον, μετά τον θάνατόν του. Ούτος, τον μεν Νεεμάν τον Σύρον, εκαθάρισεν από την λέπραν. Τον δε εδικόν του υπηρέτην Γιεζήν, λεπρόν εποίησε δια την φιλαργυρίαν και παρακοήν του. Ούτος και τα ρείθρα του ποταμού Ιορδάνου κτυπήσας με την μηλωτήν του Ηλιού, έσχισεν αυτά και διεπέρασε, και άλλα πολλά εποίησε θαύματα. Τελείται δε η αυτού Σύναξις εις τον αγιώτατον και προφητικόν του Ναόν (1).
(www.koinoniaorthodoxias.org)
About Author
