ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ  !!

Του Νίκου Φλεμετάκη

Ο γέροντας εκάθησε στη θέση του και πάλι

 Κι αρχήσανε οι ορμηνιές  του γέρου ασπρομάλλη. 

Ετέλεψεν ο δρόμος μου έφτασα προς το τέλος

Και όπου νάναι θα γεννώ του ουρανού ένα μέλος.

Γι αυτό εγώ διπλά τούτα Σου παραγγέλλω  ……

Δίχως κιαμι΄αναστάτωση στο σπίτι Σου να φέρω 

Δε θέλω  εγώ καμάρι μου παλάτια να μου φτιάξεις

 Σε μια ζεστή μονάχα τη γωνιά εκεί να με         κοιτάξεις .

Να μη με βάλεις σε γωνιά που νέος δε μπορούσα

 ούτε να ιδώ , ούτε να μπω, ούτε και τη κοιτούσα.

Το δρόμο προς  γεράματα φαντάσου τον για λίγο, 

Κι ύστερα πες στο γέροντα εγώ θα ….σε ξανοίγω 

Δε θέλω εγώ φαγιά, ποτά, εμένα να μου φτιάχνεις

μονάχα μια γλυκιά λαλιά  στα χείλη σου, μου φτάνεις .

Δε θέλω εγώ πολλά πολλά  ρούχα να μ αγοράζεις

 Στην οικογένεια τη γλυκιά έγνοιες για εμέ να βάζεις

Δώρα πολλά δε σού ‘κανα γιατί κοιτούσα πρώτα

Ρούχα ,καλίκωση ,νοίκι ,φαϊ  να βγάλω με ιδρώτα .

Κράτησε ένα ασήμαντο απ αυτά κι όταν θα το κοιτάζεις

Να σου θυμίζει ,ανάσα μου, να ρθείς να  με θυμιάζεις  .  

Σε κράταγε η μάνα σου στην αγκαλιά τση απάνω ,

  Και μύρισά σε κι είπα τση στον ουρανό πως φτάνω

Και δα που πάω προς τα εκεί ,θέλω τη μυρωδιά σου,

        Να τη θυμούμαι ωσάν και πριν την πρώτη  αναπνιά σου .

Δως μου απαλά το χέρι σου τη μυρωδιά να πάρω .

Τση πρώτης σου άνοιξης το φως κι απής ας αποθάνω 

Κι όταν μπορείς καμιά  φορά εκεί που θα με πάτε

Έλα να νιώσω πως ζωή σημαίνει να αγαπάτε .

About Author