Ο ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΟ…..ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ…

Νίκου Φλεμετάκη

Περνούσανε αμάλαγα , τα παιδικά μας χρόνια !!!

δίχως φουρτούνες και βροχές ,δίχως βουνά με χιόνια !!

Όμως ο χρόνος έτρεξε, σαν το νερό στ΄ αυλάκι

μα … μας εχάρισε ομορφιές, και λιγερό κορμάκι .

Ως Νέος Ερώτηξά(ν)το το καιρό : πόσο θα είμαι νέος ;

Καί εκείνος μου απάντησε, μέχρι να νιώσεις γέρος!

Περνά και φεύγει ο καιρός, κανένα δε λυπάται!!

Μητ ομορφιές΄, μήτε γραμμές ,στο νου του δε λογάται

Μα κι αν στα πόδια νιώθουμε, αρτιριοσκλήρωση

Όλα μας τα όνειρα βρίσκουν, την εκπλήρωση !!!

Ο χρόνος φθείρει τσ ομορφιές, τη νιότη ξεθωριάζει !

Και μια ανάμνηση παλιά , σαν όνειρο πλιό μοιάζει !

Ο χρόνος φθείρει τσ ομορφιές, τη νιότη ξεθωριάζει

μα την αγάπη απ τη καρδιά, κι αν θέλει ,δεν τη βγάζει

Έτσι ο χρόνος της ζωής, διαβαίνει προσπερνά μας

και είναι τρείς οι στάσεις μας, ως τα βαθιά στερνά μας.

Στη πρώτη και στη δεύτερη τση νιότης μας τα χάδια

και εις τη Τρίτη βλέπουμε του χρόνου τα σημάδια .

Χρόνε που στρώνεις τση ζωής, το δρόμο που διαβαίνω

να μη θαρρείς ζητιάνος σου, πως μ΄ έχεις καμωμένο.

Ιούλιοσ 2024

Μοιραστείτε το:

Kατηγορίες