ΑΝ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ
Του Νίκου Φλεμετάκη
Γλέντα το σήμερα εσύ, αύριο ποιος το ξέρει
σαν ξημερώσει μια αυγή, άραγε τι θα φέρει!
Ο Ήλιος βγαίνει το πρωί ,δίχως αυτός να ξέρει
το φως του αν θα το ιδούν όλα της γης τα μέρη;
Ο Ήλιος βγήκε λέει σου, σήμερα λάμπ’ ημέρα
θυμήσου τα παιχνίδια σου, τότε με τη μητέρα .
Γίνου παιδί της μιας στιγμής, της τότε ηλικίας
πού με τη Μάνα ένιωθες στιγμές της ευτυχίας
Μη σκιάζεσαι το αύριο, σήμερα βρες εκείνο
που θα σου φέρει στην ψυχή ,το μυρωδάτο κρίνο.
Σκέψου καλά το σήμερα, αύριο δεν γνωρίζεις
αν εις το δρόμο της ζωής, εσύ θε να βαδίζεις
Γεμάτες οι καρέκλες σου, ανάμνηση σ ‘αφήνουν
μα αδειανές οι αυριανές, συγκίνηση σου δίνουν
Αν η ζωή είναι μια μέρα , γέλα και τρέξε σαν παιδί
κόψε λουλούδια όσα βρεις, με μυρωδιά μενεξεδή
About Author
