Δείχνουν πως πρέπει να λειτουργεί μια ΠΑΕ
ΤΗΝ περασμένη εβδομάδα βρέθηκε πολύ κοντά στον Αγιαξ ο Βλαχοδήμος της Μπενφίκα. Η διοίκηση του Αγιαξ είχε συμφωνήσει σε όλα με την Μπενφίκα για να αποκτήσει τον Βλαχοδήμο. Η ομάδα της Πορτογαλίας είχε δεχθεί να πάρει 13 εκατ. ευρώ και να παραχωρήσει στους Ολλανδούς με ελεύθερη μεταγραφή τον Βλαχοδήμο. Η διοίκηση της ομάδας του Αμστερνταμ τα είχε βρει σε όλα με τον Ελληνα διεθνή τερματοφύλακα.
Η μεταγραφή με βάση το νόμο στην Ολλανδία έπρεπε να κλείσει έως τις 23:59 της περασμένης Τετάρτης. Όλα ήταν έτοιμα.
Παράλληλα η διοίκηση του Αγιαξ είχε κλείσει τον Λούκας Οκάμπος με τη μορφή δανεισμού από την Σεβίλλη. Ο 28χρονος Αργεντινός εξτρέμ αποκτήθηκε, για να ενισχύσει την ομάδα μεσοεπιθετικά μετά την αποχώρηση του Άντονι για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έναντι 95+5 εκατ. ευρώ.
Επίσης ο Αγιαξ προχώρησε στην απόκτηση του Φλόριαν Γκρίλιτς από την Χοφενχάϊμ.
Ο διεθνής 27χρονος Αυστριακός μέσος, είναι πολυσύνθετος, γιατί εκτός από αμυντικό χαφ, μπορεί ν’ αγωνισθεί είτε στο κέντρο της άμυνας είτε στις άλλες θέσεις της μεσαίας γραμμής.
Μπροστά στις προαναφερόμενες μεταγραφικές κινήσεις του Αγιαξ, το Εποπτικό Συμβούλιο της ποδοσφαιρικής εταιρείας που ενημερώθηκε για την συμφωνία που είχε κλεισθεί με την Μπενφίκα, μετά την συνεδρίαση που πραγματοποίησε έκρινε ότι είναι πολλά τα χρήματα για την απόκτηση τερματοφύλακα. Ζήτησε να μην γίνει η μεταγραφή του Βλαχοδήμου, αφού ήδη είχαν μπει στον δρόμο της υλοποίησης αυτές των Οκάμπος και Γκρίλιτς.
Μπορεί η εταιρεία να είχε προσθέσει στο ταμείο της τα 95+5 εκατομμύρια από την πώληση του Αντονι, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να σπαταλάει τα χρήματα της σε μεταγραφές που δεν έχει άμεση ανάγκη η ομάδα.
Η απόφαση που παίρνει το Εποπτικό Συμβούλιο είναι δεσμευτική για την διοίκηση, που δεν έχει το δικαίωμα να μην τηρήσει την άποψη της για την εταιρεία.
Η ποδοσφαιρική εταιρεία του Αγιαξ λειτουργεί μόνο με επιχειρηματικά κριτήρια. Πάνω από τέσσερεις δεκαετίες έχουν επιλέξει έναν απλό δρόμο:
Την αξιοποίηση νέων παικτών και στη συνέχεια να τους πουλούν σε άλλες ομάδες.
ΟΙ μέτοχοι του Αγιαξ γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα, ότι δεν μπορούν να συναγωνισθούν, άλλες ποδοσφαιρικές εταιρείες, όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η Γιουβέντους, η Μπαρτσελόνα, η Μίλαν, η Ιντερ, η Μπάγερν Μονάχου κ.λ.π.
Ομως μέσα από προγραμματισμένη και μεθοδική δουλειά μπορούν να προσθέτουν στο έμψυχο δυναμικό της εταιρείας ταλαντούχους παίκτες, που αποκτούν με πολύ μικρό κόστος, τους βελτιώνουν, τους αξιοποιούν και στη συνέχεια τους παραχωρούν σε άλλες ΠΑΕ, κερδίζοντας πολλά εκατομμύρια ευρώ.
Δεν παρασύρονται από τις όποιες επιτυχίες προσθέτει στο ενεργητικό της η ομάδα, αλλά ούτε απογοητεύονται από τα αρνητικά αποτελέσματα που θα έλθουν. Γνωρίζουν ποια είναι η μοίρα των ομάδων στον κόσμο του ποδοσφαίρου.
Αυτό που μετράει είναι να συνεχισθεί ο προγραμματισμός που έχει επιλεγεί και αποδεδειγμένα φέρνει έσοδα στην ποδοσφαιρική τους εταιρεία.
Εχουν έντονο το συναίσθημα, γιατί είναι η ομάδα με την οποία έχουν μεγαλώσει, όμως σε καμία περίπτωση, δεν έχουν σχέση μαζί της, για να πετούν τα χρήματα τους. Το αντίθετο. Δίνουν χρήματα για αγορά μετοχών με σκοπό να αυξήσουν τα έσοδα τους. Και μπροστά σ’ αυτή την πραγματικότητα, κανείς δεν έχει δικαίωμα να λειτουργήσει με διαφορετικό τρόπο. Δεν εξαιρείται από τον παραπάνω κανόνα ούτε η διοίκηση που έχουν εκλέξει.
Εχουν εκλέξει το Εποπτικό Συμβούλιο, που αποκλειστική δουλειά του, είναι να προστατεύει τα έσοδα της εταιρείας.
Η διαχείριση των Ολλανδών δείχνει πως πρέπει να λειτουργεί μια ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρεία.
Στέλιος Γ. Κατεργιαννάκη
About Author
