Από το ποδόσφαιρο στα παρκέ του βόλεϊ: Η μακρά και δύσκολη διαδρομή του Πολωνού μέχρι την εθνική
Από τα ποδοσφαιρικά παπούτσια που του έκρυβε η μητέρα του, μέχρι το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ο Μπαρτολομιέι Μποουάτζ μοιράστηκε με τη Σάρα Κάλις του TVP Sport την πολυτάραχη πορεία του προς την κορυφή του πολωνικού βόλεϊ, τον ρόλο που έπαιξε στη ζωή του ο Βιτάλ Χέινεν και το όνειρό του να γίνει βασικό στέλεχος της Εθνικής. Οι γονείς του, όπως ο ίδιος εξομολογείται, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο, προτρέποντάς τον να σπουδάσει παιδαγωγικά. «Μου έλεγαν ότι πρέπει να έχω ένα πλάνο Β – σε περίπτωση τραυματισμού ή αν δεν προχωρήσει το βόλεϊ. Ήθελαν να είμαι προετοιμασμένος για τη “ζωή μετά τη ζωή”. Δεν ήθελαν να με δουν να μένω μετέωρος», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Από το γήπεδο ποδοσφαίρου στο φιλέ
Πριν καθιερωθεί ως ένας από τους κορυφαίους διαγώνιους της PlusLiga και ντυθεί στα ερυθρόλευκα της Πολωνίας, ο Μποουάτζ είχε πάρει άλλο δρόμο. Μεγάλωσε στο Κσίζ Βιελκοπόλσκι, κοντά στην οικογένειά του, με το ποδόσφαιρο να κερδίζει την καρδιά του. «Ήμουν πολύ δεμένος με το σπίτι, δεν ήθελα να φύγω ούτε για λίγο. Η μητέρα μου ήταν αυτή που με πίεζε να πάω σε προπονήσεις, να συμμετέχω σε προετοιμασίες. Πίστευε στο όραμα του βόλεϊ για μένα περισσότερο απ’ όλους. Μάλιστα, όταν είχα πάρει καινούρια ποδοσφαιρικά παπούτσια, μου τα έκρυψε για να αναγκαστώ να πάω στην προπόνηση του βόλεϊ! Στην αρχή με εκνεύριζε πολύ, αλλά τελικά της είμαι ευγνώμων», αφηγήθηκε με χαμόγελο.
Ο Βιτάλ Χέινεν άλλαξε την καριέρα του
Η πορεία του πήρε νέα τροπή όταν μεταγράφηκε στη γερμανική Φριντρισχάφεν. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Βιτάλ Χέινεν, έναν προπονητή που του άλλαξε τη ζωή. «Μετά από τέσσερα χρόνια στη Ράντομ, η μεταγραφή στη Γερμανία ήταν καθοριστική – τόσο σε αθλητικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Ο Χέινεν ήταν τεράστια προσωπικότητα και τον ευχαριστώ που με πίστεψε», τόνισε ο Πολωνός αθλητής.
Η πρώτη τους επαφή δεν ήταν εύκολη. «Στο πρώτο τεστ άλματος, ο Χέινεν πρόσεξε ότι δεν είχα την απαιτούμενη έκρηξη. Και τότε δεν μιλούσα καλά αγγλικά – καταλάβαινα μόνο λέξεις. Ήταν δύσκολο και σκέφτηκα να τα παρατήσω από την πρώτη μέρα. Μετά κατάλαβα ότι το έκανε επίτηδες για να με πεισμώσει. Ήταν πολύ απαιτητικός, αλλά με βοήθησε να ωριμάσω».
Η μακρά αναμονή για την Εθνική
Η κλήση στην Εθνική άργησε να έρθει. «Η Πολωνία έχει σπουδαίους παίκτες σε κάθε θέση. Ήξερα πως χρειάζεται υπομονή και ότι η πορεία μου στο κλαμπ θα με καθορίσει. Στην Εθνική η ένταση είναι άλλη – το παιχνίδι είναι πιο γρήγορο, οι απαιτήσεις μεγαλύτερες. Στην αρχή δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ. Δεν έπαιζα πολύ και ήταν δύσκολο να βρω ρόλο στην ομάδα. Ο Νίκολα Γκρμπιτς ήταν αυτός που μου έδωσε μεγαλύτερες ευκαιρίες», ανέφερε με ειλικρίνεια.
Το όνειρο των Ολυμπιακών Αγώνων
Η πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες και η συμμετοχή του στην αποστολή αποτέλεσαν σταθμό. «Προσπαθούσα να μην το σκέφτομαι πολύ, γιατί ήξερα πως οι πιθανότητες δεν ήταν υπέρ μου. Δεν είχα πολλές συμμετοχές στα τουρνουά και θεωρούσα πιθανό ο προπονητής να επιλέξει πέντε ακραίους αντί για εμένα», δήλωσε. Όμως, ένας τραυματισμός του Ματέους Μπιένιεκ άνοιξε τον δρόμο για τον Μποουάτζ. «Ήταν θλιβερό για τον Ματέους, αλλά για μένα ήταν μια τεράστια ευκαιρία. Ήμουν τόσο συγκινημένος που νομίζω ότι λίγο έλειψε να λιποθυμήσω! Από τους αγώνες, θυμάμαι ελάχιστα – ήμουν τόσο φορτισμένος που τα πάντα μοιάζουν θολά», παραδέχθηκε.
«Γίναμε αθάνατοι»
Μετά τους Ολυμπιακούς, ο Μποουάτζ αισθάνεται πιο έτοιμος από ποτέ για να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο στην Εθνική. «Θα ήταν μεγάλη τιμή να είμαι πρωταγωνιστής. Πρέπει όμως να δουλέψω σκληρά γι’ αυτό. Παρά τους τραυματισμούς που με ταλαιπώρησαν στο κλαμπ, δεν χάνω την πίστη μου. Πιστεύω ότι μπορώ να επιστρέψω στο υψηλότερο επίπεδο».
Όσο για το μετάλλιο; Το κρατά ως θησαυρό. «Ήταν η εκπλήρωση ενός παιδικού ονείρου. Οι γονείς μου το έλεγαν πάντα – ότι οι Ολυμπιακοί είναι το απόλυτο. Έστω κι αν δεν ήταν χρυσό, η χαρά ήταν τεράστια. Νομίζω ότι η ομάδα του Τόκιο ήταν σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση από εμάς και δεν τα κατάφερε. Ο Μπαρτέκ Κούρεκ είπε ότι “γίναμε αθάνατοι”. Και είχε απόλυτο δίκιο», κατέληξε με περηφάνια ο Μπαρτολομιέι Μποουάτζ
volleyland.gr
About Author
